دوش با باده انگور خدایی کردم

هر می که زدم ، ز سینه آهی کردم

آنگه که نسیم بوی مویت آورد

من مست شدم تورا گدایی کردم

ای غریب آشنا کم دارم امشب نام تو

رخ نشان ده تا بسازم بستری ازآن تو

از  لبانت  کام ده تا  آتشی بر دل شود

هم بسوزد جان من هم حل این مشکل شود

از نگاهت غمزه ای بردار و بر جانم بزن

چونکه چشمت بت شود حاشا به ایمانم بزن

عشق را بر جان عاشق پیشه ام تطهیر کن

ازنگاه خیره ات این خیره سر راسیر کن

مست باش و از عطش پیمانه در جانم بریز

جان من را جان بده  آتش به دامانم بریز

نعره کن  فریاد کن تا که خلایق بشنوند

سنت بی عشق بودن را به منزل بشکنند

به چه شیرین است در رویای تو عریان شدن

دور گشتن  از شب و بر نام تو  مهمان  شدن

               ای غریب آشنا کم دارم امشب نام تو  ...

               ای غریب آشنا کم دارم هرشب نام تو ...